“Don’t it always seem to go, that you don’t know what you’ve got ‘till it’s gone…..”

Joni Mitchell begreep het…je hoeft alleen maar naar haar liedjes, haar teksten te luisteren en je weet: raak! Zo ook in Big Yellow Taxi….prachtig gecovered door Counting Crows, die op hun beurt het ‘coveren’ begrepen (!). In dit geval gaat het om iets waarvan ik niet wist dat ik het zo had kunnen missen. Semi-jaloers kijkende vanuit mijn autoraam, wanneer jong en oud voorbij kwamen in winterjassen en nu zomer kledij, flexibel en beweeglijk, energiek en vrij! Gehaast en ook relaxed, serieus, of met een lach, voor een boodschapje, of gewoon een rondje om, af en toe, of elke dag. Ik miste het al een poos, want ik was toch altijd zo toegewijd. Ik was op zoek naar je, maar was kritisch naar jou toe….wilde niet de eerste de beste, maar echt een klik met je hebben… En gisteren voelde ik de drang mezelf een ongelooflijk plezier te gaan doen en te kijken of jij misschien al zou bestaan… Ken je dat? Jezelf zo nu en dan een cadeau geven? En de cassiere vraagt: ‘is het een cadeau?’ Dan antwoord ik (ipv nee): ‘Ja, voor mezelf!’ Heerlijk is dat soms. (een aanrader!!) Zo ook in dit geval. Ik parkeer mijn auto (waar ik altijd zo dankbaar voor ben dat hij me van plek naar plek brengt) en treed voorzichtig de ruimte binnen waar ik hoop hem te gaan ontmoeten. Het hoeft geen liefde op het eerste gezicht te zijn, nu ik 32 jaar ben wordt die illusie toch ook minder (zelfs voor een romanticus als ik), maar ik verwacht wel oogcontact en een onderbuik gevoel te krijgen van je….die ‘klik’, weetjewel! En ja, daar stond je, ik keek je aan en je viel me direkt op en al die anderen die voorbij zijn gekomen, vielen uiteindelijk toch door de mand en hebben mijn huis nooit gehaald. Maar jij….zonder ‘poeha’, maar echt en authentiek met je retro-stijl! Wat een uitstraling! Want ik val op uniek en een eigen identiteit. Nu nog kijken of je lekker rijdt….tja, sorry, maar dat moest ik nog ontdekken! Men zegt wel eens dat dat niet het belangrijkste is, maar in deze relatie dus even wel! Na een rondje om, wist ik: ik wil jou! Ik word blij van jou en wij gaan het nog best gezellig krijgen samen. Je hoefde ook niet ingepakt te worden voor me, want anders kon ik je niet zien en kon jij me niet gelijk van dienst zijn! Oh, schone fiets, jij stoere krachtige Spartaan van me, wat maak je me blij! Een tripje naar Alkmaar openbaarde een geheel nieuwe wereld voor me. Mensen die ik al in tijden niet had gezien, ontmoet ik weer en we spreken weer wat af! Wat heerlijk en wat leuk! Weg vanuit je eiland achter het autoraampje, maar deel uit makende van de wereld en beweeglijk, al trappende, al fietsende al de geuren van buiten in me op nemende. Nu werd ik aanschouwd met semi-jaloers kijkende blikken…niet omdat ze naar mij keken, maar naar die schone Spartaan van me onder mn billen, die ik met klasse probeer te berijden. Dromerig als ik kan zijn (gelukkig neemt hij me zoals ik ben) mijmer ik toch even in mijn eigen wereld, even op mijn eiland, weg en bedacht me toen: ‘don’t it always seem to go, that you don’t know what you’ve got ‘till it’s gone………untill it comes back to you and returns in your life again……’&nbsp;Kim <br/>

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *